Wystawa "Nie zabierajmy rzekom przestrzeni"

Wystawa składa się z 20 tablic (na specjalnych stojakach) tematycznych o wymiarach 70 x 100 cm. Na każdej z nich znajduje się od 1 do 4 barwnych fotografii lub map oraz schematów. Materiały na wystawę zostały udostępnione przez wiele osób i instytucji z Polski, Niemiec i Francji. Tworzą one 4 bloki tematyczne.

Blok pierwszy: ukazuje bogactwo flory i fauny dolin rzecznych. Można tu zobaczyć m.in. fotografie ptaków, płazów i makrofotografie owadów oraz krajobrazy lasów łęgowych, starorzeczy i dolin rzecznych.

Blok drugi: przedstawia szkody wyrządzane w ekosystemie leśnym i rzecznym na skutek nadmiernej zabudowy hydrotechnicznej rzek.

Blok trzeci: poświęcony jest skutkom powodzi i relacjom pomiędzy działalnością człowieka, a jego wpływem na zjawiska powodziowe. W tym bloku, można odnaleźć najważniejsze przesłanie wystawy: "odsunąć człowieka od wody" i "nie zabierać rzekom przestrzeni", która pozostała jeszcze w wielu miejscach w Polsce. Dotychczasowa polityka przeciwpowodziowa w kraju sprowadzała się do "odsuwania wody od człowieka: i zabierania rzece należnej jej przestrzeni. Wyraża się to poprzez niekontrolowany rozwój budownictwa w dolinach rzecznych oraz zabudowę techniczną rzek (regulacje, budowę obwałowań i zapór oraz stopni wodnych). W konsekwencji, dotychczas skutkowało to zwiększeniem strat powodziowych. Środki techniczne (wały, zapory, regulacje) dając złudne poczucie bezpieczeństwa, zachęcały do inwestowania przez człowieka na terenach przez nie chronionych, po czym przy większych powodziach okazywały się one zawodne. Paradoksalnie konsekwencją takiego podejścia były większe, niż sprzed okresu podejmowanych robót hydrotechnicznych, straty powodziowe. Ostatecznie w wielu państwach stwierdzono, że nie da się chronić wszystkiego, a środki technicznej ochrony dają złudne poczucie bezpieczeństwa. Im większa zabudowa techniczna rzek, tym większa zabudowa terenów zalewowych, tym większe straty powodziowe. Najlepszym rozwiązaniem, co zauważono m.in. we Francji i USA wydaje się wprowadzenie odpowiednich uregulowań prawnych i ubezpieczeniowych zniechęcających do dalszego rozwoju budownictwa na terenach zalewowych. Niestety w Polsce, w tym zakresie niewiele się zmieniło. W dalszym ciągu pokutuje mit skuteczności wielkich zapór i uregulowanych rzek.

Bloku czwarty: w nawiązaniu do części 3 prezentuje praktyczne rozwiązania w zakresie kierunków polityki przestrzennej na terenach zalewowych, nie zapominając przy tym o technicznych środkach ochrony. Jednak główny nacisk kładziony jest na bardziej przyjazne środowisku rozwiązania ochrony przeciwpowodziowej, niż dotychczas tradycyjne, środki techniczne - forsowane przez lobby hydrotechniczne. Do przyjaznych metod bez wątpienia można zaliczyć m.in.: renaturyzację, polderyzację, suche i boczne zbiorniki oraz odzyskiwanie naturalnej retencji.

Klub Gaja , Światowy Fundusz Na Rzecz Przyrody WWF oraz Towarzystwo na rzecz Ziemi składają serdeczne podziękowania wszystkim którzy przyczynili się do powstania wystawy.

Klub Gaja przeprowadził 8 prezentacji wystawy „Nie zabierajmy rzekom przestrzeni” na terenie Województwa Śląskiego.
Poniżej prezentujemy terminy i miejsca, w których wystawę tę można było obejrzeć:
- od 18 marca do 1 kwietnia w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gliwicach Inspektorat Kędzierzyn-Koźle;
- od 4 kwietnia do 15 kwietnia w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gliwicach Inspektorat Racibórz;
- od 18 kwietnia do 29 kwietnia w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gliwicach Inspektorat Pszczyna – Nadzór Wodny w Skoczowie;
- od 4 maja do 17 maja w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Gliwicach Inspektorat Przeczyce,

- od 20 maja do 30 maja w Regionalnym Zarządzie Gospodarki Wodnej w Krakowie Inspektorat w Żywcu,

- od 30 maja do 13 czerwca w Śląskim Zarządzie Melioracji i Urządzeń Wodnych w Katowicach oddział terenowy w Czestochowie.
- od 15 czerwca do 28 czerwca w siedzibie głównej Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Giliwicach przy ul. Sienkiewicza 2;

- od 1 lipca do 14 lipca w holu głównym na parterze w Starostwie Powiatowym w Bielsku-Białej przy ul. Piastowskiej 40. 

Dofinansowano ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach